معمولا همراه ماگما مقدار زیادی گاز و محلولهای وجود دارد که این سیالات داغ به نام محلولهای گرمایی خوانده میشوند. معمولا محلولهای گرمایی در مسافت طولانی از درون شکافها و منافذ سنگها عبور میکنند و بدین ترتیب باعث دگرگونی سنگها موجود در این شکافها میشود.
هر چند اثر دگرگونی این محلولها زیاد نیست ولی محلولهای گرمایی از نظر زمین شناسی اقتصادی فوقالعاده حائز اهمیتاند، زیرا بسیاری از مواد معدنی مفید بدین شکل تشکیل میشوند. محلولهای گرمایی از نظر فعل و انفعالات شیمیایی بسیار فعالاند و به آسانی با کانیهای سنگ ترکیب شده و باعث دگرگونی و تشکیل کانیهای جدید میشوند. به عنوان مثال تبدیل الیون به سرپانتین میباشد. الیون از نظر شیمیایی یک کانی ناپایدار است و تحت تاثیر محلولهای گرمایی به راحتی تبدیل به سرپانتین میشود.
منبع :http://daneshnameh.roshd.ir/
|
این حفره بزرگ در واقع یک معدن الماس در سیبری شرقی در نزدیکی شهر میرنا در روسیه است. عمق این حفره 525 متر و قطر آن 1.25 |
اسکارنها می توانند بر اساس معیارهای مختلفی تقسیم بندی میشوند: اگزواسکارن و اندواسکاران واژه های معمولی هستند که به ترتیب برای بیان پروتولیت رسوبی و آذرین به کار می روند. اسکارن منیزیمی و کلسیک برای توصیف ترکیب شیمیایی غالب پروتولیت و کانیهای اسکارنی حاصله به کار می رود. این واژه ها می توانند به صورت ترکیبی هم بیان شوند. مثل اگزواسکارن منیزیمی، که شامل اسکارن فورستریت- دیوسپیدی تشکیل شده از دولستون می باشد. هورنفلس کالک سیلیکاته یک واژه توصیفی است که برای سنگهای کالک سیلیکاته دانه ریز حاصل از دگرگونی سنگهای کربناته ناخالص مثل آهک سیلتی و شیل کربناته اطلاق میشود. اسکارنهای واکنشی از دگرگونی ایزوکمیکال لایه های نازکی از سنگهای شیلی و آهکی که به طور میان لایه ای قرار گرفته باشند، تشکیل می شوند.
اسکارنوئید برای توصیف سنگهای کالک سیلیکاته نسبتا دانه ریز و فقیر از آهن به کار می رود که از نظر ژنتیکی حد واسط بین هورنفلس دگرگونی محض و اسکارن متاسوماتیکی دانه درشت محض می باشد (بعضا اسکاران تراوشی نیز خوانده میشود). اسکارنوئید برای توصیف سنگهای غنی از گارنت با منشا نامعلوم به کار میرود. در تمام واژه های فوق الذکر،ترکیب و بافت اسکارن توسط ترکیب و بافت پرتولیت کنترل می شود اغلب ذخایر اسکارنی که از لحاظ اقتصادی مهم اند از انتقال متاسوماتیکی در مقیاس بزرگ حاصل می شوند که در آن ترکیب سیال، کانی شناسی اسکارن و کانه های حاصله را کنترل می کند.
اسکارنها در همه جا و در سنگها میزبان با هر سنی یافت می شوند. اگر چه اکثرا در واحدهای سنگی کربناته تشکیل می شوند، اما در بیشتر انواع سنگها شامل شیل، ماسه سنگ، گرانیت، بازالت و کوماتئیت نیز می توانند تشکیل شوند. اسکارنها در طی دگرگونی ناحیه ای یا تماسی و در اثر فرآیندهای متاسوماتیکی سیالهای با منشا ماگمایی، دگرگونی، جوی یا دریایی تشکیل می شوند. این ذخایر در جوار توده های نفوذی، در طول گسلها و زونهای برشی اصلی، در سیستم های ژئوترمالی کم عمق، زیر کف دریا و مناطق دگرگونی دفنی عمیق واقع در اعماق کم پوسته یافت میشوند.
تعریف و طبقه بندی کانسارهای اسکارنی بر اساس کانی شناسی آنها استوار می باشد. بعضی از کانیها مثل کوارتز و کلسیت تقریبا در همه اسکارنها حضور دارند و بعضی دیگر همچون هومیت، پریکلاز، فلوگلوپیت، تالک، سرپانیتن و بروسیت مختص اسکارنهای منیزیمی هستند و در اغلب سایر انواع اسکارنها حضور ندارند. به علاوه تعداد زیادی از کانیهای حاوی قلع، بور، بریلیوم و فلوئور نیز وجود دارند که پاراژنزهای بسیار کمیاب ولی مهمی را تشکیل می دذهند. کانی هایی که هم برای طبقه بندی و هم برای اکتشاف اسکارنها مفیدند، مثل گارنت، پیروکسن و آمفیبول، در تمام انواع اسکارنها حضور دارند. و تنوعات ترکیبی مشخصی را از خود نشان می دهند.
به نقل از http://daneshnameh.roshd.ir/
The Rock Cycle is a group of changes. Igneous rock can change into sedimentary rock or into metamorphic rock. Sedimentary rock can change into metamorphic rock or into igneous rock. Metamorphic rock can change into igneous or sedimentary rock.
Igneous rock forms when magma cools and makes crystals. Magma is a hot liquid made of melted minerals. The minerals can form crystals when they cool. Igneous rock can form underground, where the magma cools slowly. Or, igneous rock can form above ground, where the magma cools quickly.
When it pours out on Earth's surface, magma is called lava. Yes, the same liquid rock matter that you see coming out of volcanoes.
On Earth's surface, wind and water can break rock into pieces. They can also carry rock pieces to another place. Usually, the rock pieces, called sediments, drop from the wind or water to make a layer. The layer can be buried under other layers of sediments. After a long time the sediments can be cemented together to make sedimentary rock. In this way, igneous rock can become sedimentary rock.
All rock can be heated. But where does the heat come from? Inside Earth there is heat from pressure (push your hands together very hard and feel the heat). There is heat from friction (rub your hands together and feel the heat). There is also heat from radioactive decay (the process that gives us nuclear power plants that make electricity).
So, what does the heat do to the rock? It bakes the rock.
Baked rock does not melt, but it does change. It forms crystals. If it has crystals already, it forms larger crystals. Because this rock changes, it is called metamorphic. Remember that a caterpillar changes to become a butterfly. That change is called metamorphosis. Metamorphosis can occur in rock when they are heated to 300 to 700 degrees Celsius.
When Earth's tectonic plates move around, they produce heat. When they collide, they build mountains and metamorphose (met-ah-MORE-foes) the rock.
The rock cycle continues. Mountains made of metamorphic rocks can be broken up and washed away by streams. New sediments from these mountains can make new sedimentary rock.
The rock cycle never stops